Diverse merken

• Telfa

Hierbij is een foto van een Telfa radiomeubel:

(afb.: Andre Huion)

• Tenor

In Frankrijk zijn de Siera toestellen onder de merknaam Tenor uitgebracht.  Zie voor nadere informatie de site van Thierry Magis . Een groot aantal toestellen van Tenor kun je vinden op de Franse site Docteur TSF.

SBR radiomuseum 't Eeuwfeestpaleisje, Henk van den Broek, Jan Verdijk

• Thermion

Deze buizen fabriek stond in Lent bij Nijmegen, en is volgens informatie die ik op het web vond in 1957 door Philips overgenomen. Momenteel bestaat er nog een bedrijfsverzamelgebouw "Thermion", maar of dat nog in het originele gebouw is? Op de site van Noviomagus is nog informatie te vinden over dit gebouw.

(scan: Otto Tuil)

(scan: Otto Tuil) Op de foto op de site van Noviomagus, staat alleen het ketelhuis. De fabriek zelf zag er zo uit als op het gestileerde plaatje links.

Door het bedrijf werd de "Thermion Radiolampengids 1937-1938" uitgegeven. Naast wat basisgegevens van de buizen staan er ook foto's van de fabriek, productieprocessen, en leuke voorbeeldschakelingen in zoals een drielampsontvanger:

(scan: Otto Tuil)

Verder kon je ook een abonnement (à f 1,20 per jaar) nemen op de "Thermion-Nieuws". 

(scan: Ted Mooren)

Dit was een tweemaandelijks periodiek waarvan bovenstaand het voorblad. Het periodiek doet een beetje aan Radiobulletin van net na WO II denken. Relatief weinig "eigen" reclame (behalve wanneer weer een nieuwe fabriek wordt geopend...) en veel adviezen en bouwschema's. 

Onderstaand een voorbeeld van een door Thermion geproduceerde radiolamp.

(foto: Otto Tuil)

Bovenstaand een vergelijkingstabel van door Thermion geproduceerde radiolampen. Wat opvalt is dat de lampen die actueel waren in het seizoen 1937-1938 (zoals EK2, EF5, EF6, EBC3, EL3) niet worden vermeld in deze lijst. Echter, ze hebben alle lampen uit die tijd vervaardigd. Maar tijdens de Duitse bezetting zijn alle machines naar Duitsland getransporteerd. De machines die na de oorlog terug kwamen uit Duitsland  waren vervolgens niet meer bruikbaar. Mogelijk daardoor zijn ze na de oorlog met de 21-serie gestart en zie je daardoor weinig lampen zoals de EK2, ECH3, EL3 enz. van het merk Thermion.

Otto Tuil, Ted Mooren, Loek Riemens, John Hupse, Philip van Apedloorn

• Tonfunk

Tonfunk was een West-Duits fabrikaat en gevestigd in Karlsruhe. De firma is in 1945 opgericht en in 1964 door Grundig overgenomen. Om te kunnen concurreren tegen de grote, gevestigde firma's, bedacht Tonfunk voor hun toestellen allerlei bijzonderheden, zoals ontvangstmogelijkheid van tv-geluid en aan- en uitschakelen door middel van en hondefluitje. Meer informatie is te vinden op de site van het Radiomuseum Bocket. 

Wolfgang Holtmann 

• Tung-Sol

Tung-Sol is al een heel oud merk, opgericht in 1907. Men begon met (schaal)verlichtinglampjes (die overigens nog steeds te koop zijn). Later ging men zich op radio(zend)buizen toeleggen. Er zijn nog diverse bedrijven die Tung-Sol verkopen. Op internet is over dit merk nog veel informatie te vinden. Zie b.v. de site van "Pax Com".

Claud

• Tungsram

Tungsram radio's zijn gemaakt zijn door de Radium in Nederland. O.a. het type 651F. Buizen AZ1, ECH42 en EBL1. De 
nergens is iets te vinden hierover. De ECH42 is uit 1950 of later. Voor zover na te gaan zijn er na de oorlog geen Tilburgse Tungsram radio's meer gemaakt. 

Harrie Arets, John Hupse

• Ultra

Ultra is een Engels merk, dat blijkt ook uit de toegepaste Mullard buizen. Zie ook op de site van Vintage Technology.

Ed van der Weele

(scan: Hugo Sneyers)

Ik ben eens in mijn oude boekjes gedoken en dit heb ik kunnen vinden in meerdere exemplaren uit 1947.

Hugo Sneyers

• Velona

• Wie kent dit merk? Heb een TV, jaren 60, van dit merk op de kop getikt. 

Velona was een V&D huismerk. Het zal in werkelijkheid een Loewe Opta zijn; ik heb nooit anders gezien dan dat merk de basis van Velona was. Dus voor chassisgebonden onderdelen, documentatie etc. kun je in die hoek zoeken. Velona (en Vendomatic) zijn merken uit de sixties van V&D. Werd gebruikt om spullen van allerlei bekende merken om te labelen en zo goedkoper te kunnen aanbieden.

Ron Kremer, John Hupse

• Velora

(foto: John Hupse)

Nog veel vragen omtrent het merk Velora. Hierboven het logo. Het lijkt er op dat het een merk van vlak na de oorlog is. De afgebeelde vorm lijkt een beetje op dat van de Belgische provincie Namen. Wie weet meer?

John Hupse, Otto Tuil

• VE (Volks Empfänger)

Veel informatie over deze toestellen is te vinden in een Duits boekje met de titel  " Vom ältesten zum neusten VE-Gerät" von E.W. Stockhusen. Er is een herdruk van in de handel.

Frans Bleijenbergh

• Wat is een redelijke prijs voor dit toestel in welke periode zijn ze gemaakt?
  

(foto: John Hupse)

In Duitsland wordt het begrip "Volksontvanger" vaak gebruikt om een eenkringer aan te duiden. Het meest bekend zijn de bakelieten VE301 en de DKE, de eerste is vanaf 1933 en de tweede van rond 1938 en kosten compleet en zonder gekraakt bakeliet toch al gauw € 180. De houten "Volksontvangers" zijn goedkoper, zeg gemiddeld € 80-100. De ijzeren exemplaren zijn vaak uit 1930 of eerder, de prijs hiervan is sterk afhankelijk van het type en de originaliteit van de lak etc. Je moet er rekening mee houden dat de buizen voor deze radio's relatief kostbaar zijn. Er is op internet heel veel te vinden over dit onderwerp (Google: volksempfaenger).

Overigens is het typenummer "301" niet zomaar een nummer. Het verwijst naar de datum 30-1-1933. Dit is de dag waarop in Duitsland de NSDAP aan de macht kwam en Hitler rijkskanselier werd. 

John Hupse, Jan Verdijk

Wat je vraagt is persoonlijk en waarin de staat van de radio is. Op de duitse Ebay worden deze toestellen veelvuldig aangeboden. Daar is dan ook omschreven in welke staat de radio is. Nu zal het je duidelijk zijn dat de mooiste de duurste zijn, maar waar heb je dat niet. Wel moet rekening met verzendkosten en dat de radio goed verpakt wordt voor verzending. Veel heb ik er gezien die al vanaf € 80 te koop waren en er heel goed uit zagen (november 2003).

• Op het schema van de VE301 B2 staat een zogenaamde "sirutor" vermeld. Dit moet blijkbaar een gelijkrichtend element zijn. Nooit zag ik dit bij een buizenradio, buiten voor de detectie soms dan. Welk nut heeft deze "diode" (om het zo te noemen) eigenlijk?

Dit is een diode van Siemens (op koperoxide/lood basis). Met de handelsnaam "Sirutor" de "Si" staat voor Siemens. De toepassing van deze diode in dit model radio is een “Stroom Spaar Schakeling”.
De VE301B heeft deze niet, de verbeterde VE301B2 wel. Dat is mooi meegenomen bij deze (regeneratieve) batterij ontvanger, hierdoor heb(ben) de batterij(en)/accu een langer leven!

Wat schema's en plaatjes over deze "Gemeinschaftsempfänger" zijn te vinden op de website van Jogis-Roehrenbude (hier zijn ook de verschillen te zien tussen beide typen). 

Andre van Assel

De bedoeling van het "gelijkrichtend element" (diode) is inderdaad dat men wilde de anodebatterij zo min mogelijk belasten. Normaal is dat de anoderuststroom in een eindbuis een bepaalde waarde heeft, ongeacht de aansturing. Maar bij een klein volume zou de ruststroom ook minder kunnen zijn.
Dus men heeft daarop de werkpunt ingesteld. Wordt nu het volle volume gevraagd dan zorgt de hogere lf-spanning aan de diode (afkomstig van de anode) voor een verlaging van de negatieve roosterspanning. De anodestroom neemt toe. Zie onderstaand schema.

(scan: Wolfgang Holtmann)

Wolfgang Holtmann

• Waldorp-Fridor

Veel informatie over deze toestellen is te vinden op de site van het "Waldorp-Fridor Museum".

Michael

• Wega

Wega is een zeer veel voorkomend merk in Noord-Nederland. Het is een Duits merk uit Stuttgard, en werd in Nederland via de fietsenmakers verkocht.

Otto Tuil

• Wevo

Wie weet meer over Wevo Radio, Radioelectrische Fabriek Halen (België)? Zie hieronder een afbeelding van een en typeplaatje.

(foto's: Beert)

Ik heb ook enkele Wevo-radio's in mijn verzameling. Ze zijn echter wat ouder. De naam Wevo is een samenvoeging van de naam Willem Voss, die de stichter van de fabriek was. De fabriekshallen staan er nog altijd maar doen dienst als een soort koopjeshal. Er zijn ook TV's gemaakt bij Wevo. Onderstaand een advertentie uit de "Radio Revue", een boekje van oktober 1955.

(scan: Hugo Sneyers)

Hugo Sneyers

Inderdaad, Wevo heeft ook TV's gemaakt. Ik weet nog dat ik er een paar hersteld heb in het begin van de jaren 1970, die ongeveer 10 jaar oud waren (te vergelijken met Philips 281 of 371, dus uitgerust met PL36/PY81 en beeldbuis AW 53-88 of AW 59-91). Eerlijk gezegd, dit waren geen fantastische toestellen (in vergelijking met Philips b.v.). Ik weet nog van veel mechanische problemen, en kwaliteit van de componenten liet wel te wensen over.

Michel Rentmeesters

• Woolaroc

• Is de Phillips Petroleum Corporation die onder de naam Woolaroc buizenradio's bouwde een onderdeel geweest van Philips Nederland of is dit een kompleet ander bedrijf dat niets met het Philips dat wij kennen te maken heeft? 

Nee, deze Frank Phillips heeft niets van doen met de Nederlandse Philips. Woolaroc, waarvan de naam een samentrekking is van de woorden "Woods", "Lakes" en "Rocks", ligt verscholen in de de golvende Osage heuvels van NO Oklahoma, zo'n 75 km NW van Tulsa aan de Highway 123. Opgezet in 1920 als een "ranch retreat" voor de oliebaron waar hij zijn gasten uit het Oosten (voornamelijk bankiers, industriëlen en politici) vermaakte, is Woolarac thans een anomalie: het is deels een Western Art museum, deels wildlife onderkomen, deels Y-Indian Guide Center en deels "nature trail". Alhoewel ik me herinner in de Frank Phillips Lodge (nog authentiek ingericht) een radio gezien te hebben, heb ik daar toen eigenlijk weinig aandacht aan geschonken. Overigens knoopte hij de naam Woolaroc aan meer zaken die hij produceerde in de jaren 20 - 30. Verder heb ik eens gehoord van een radio met de welluidende naam "Air Chief", die ook uit zijn stal vandaan moet komen.

Wim van Berkom